Γιατί πέφτεις πάντα στους λάθος άντρες; Η απάντηση δεν θα σου αρέσει
Άλλο όνομα, άλλο πρόσωπο, άλλη πόλη. Κι όμως, κάπως, η ίδια ιστορία. Στην αρχή σε γοητεύει. Μετά απομακρύνεται, ή σε ελέγχει, ή σε πληγώνει. Κι εσύ μένεις να αναρωτιέσαι: γιατί πέφτω πάντα στους ίδιους;
Δεν είναι κακή τύχη. Είναι μοτίβο. Κι ένα μοτίβο, όταν το δεις, μπορείς να το σπάσεις.
Δεν το φαντάζεσαι
Μια μεγάλη μελέτη ζήτησε από ανθρώπους, αλλά και από τους πρώην και τους νυν συντρόφους τους, να περιγράψουν την προσωπικότητά τους. Βρήκε ότι πολλοί άνθρωποι πράγματι επιλέγουν ξανά και ξανά συντρόφους με παρόμοια χαρακτηριστικά. Δεν είναι σύμπτωση. Κάτι μέσα μας μάς τραβάει προς το ίδιο σημείο.
Το ερώτημα είναι τι.
1. Αυτό που σου είναι γνώριμο, το λες «χημεία»
Από μικρά μαθαίνουμε πώς είναι η αγάπη μέσα από τους πρώτους ανθρώπους της ζωής μας. Οι ψυχολόγοι λένε ότι αυτή η πρώτη εμπειρία διαμορφώνει τον τρόπο που «δενόμαστε» και ως ενήλικες.
Αν μεγάλωσες με αγάπη που ερχόταν και έφευγε, με έναν γονιό απόμακρο ή απρόβλεπτο, τότε ο άνθρωπος που σε κρατάει σε αβεβαιότητα μπορεί να σου φαίνεται συναρπαστικός. Η καρδιά χτυπάει δυνατά και το λες έρωτα. Στην πραγματικότητα είναι το γνώριμο άγχος. Και ο ήρεμος, σταθερός άντρας σού φαίνεται «βαρετός», μόνο επειδή δεν τον αναγνωρίζεις.
2. Δεν πιστεύεις ότι αξίζεις κάτι καλύτερο
Ακούγεται σκληρό, αλλά οι έρευνες το δείχνουν: οι άνθρωποι τείνουν να επιλέγουν συντρόφους που τους βλέπουν όπως βλέπουν οι ίδιοι τον εαυτό τους. Αν μέσα σου νιώθεις ότι δεν αξίζεις, ένας άντρας που σε φέρεται υπέροχα μπορεί να σε κάνει να νιώθεις άβολα. Σαν να «μη σου ταιριάζει». Κι ένας άντρας που σε υποτιμά, κάπως σου φαίνεται πιο «αληθινός».
Αυτή είναι ίσως η πιο ύπουλη παγίδα. Γιατί δεν διαλέγεις τον λάθος άνθρωπο. Διαλέγεις τον άνθρωπο που επιβεβαιώνει την πιο σκληρή φωνή μέσα σου.
3. Θέλεις να σώσεις
Σε τραβάνε οι «πληγωμένοι», οι «παρεξηγημένοι», αυτοί που «κανείς δεν τους κατάλαβε». Πιστεύεις ότι με την αγάπη σου θα αλλάξουν. Ότι εσύ θα είσαι η διαφορετική. Και καταλήγεις να είσαι μάνα, ψυχολόγος και νοσοκόμα, αλλά ποτέ σύντροφος.
Το να θέλεις να βοηθήσεις είναι όμορφο. Αλλά μια σχέση δεν είναι αποστολή διάσωσης. Κι ένας άνθρωπος αλλάζει μόνο όταν το θέλει ο ίδιος.
4. Κουβαλάς ακόμα το παρελθόν
Μια παλιά πληγή που δεν έκλεισε σε κάνει να επιλέγεις, χωρίς να το καταλαβαίνεις, ανθρώπους που θα την ξανανοίξουν. Σαν να προσπαθεί η ψυχή να ξαναπαίξει την ίδια ιστορία, με την ελπίδα ότι αυτή τη φορά θα έχει άλλο τέλος. Σπάνια έχει.
5. Φοβάσαι τη μοναξιά
Όταν ο φόβος του να μείνεις μόνη είναι μεγαλύτερος από την επιθυμία να είσαι καλά, αρχίζεις να συμβιβάζεσαι. Κλείνεις τα μάτια στα πρώτα σημάδια. Λες «θα αλλάξει». Και μπαίνεις σε σχέσεις που ήξερες από την αρχή ότι δεν σου κάνουν.
Πώς σπάει ο κύκλος
Κοίτα το μοτίβο. Γράψε τις τελευταίες σου σχέσεις. Τι κοινό είχαν οι άντρες; Πώς ξεκίνησαν, πώς τελείωσαν; Το μοτίβο συνήθως φαίνεται αμέσως στο χαρτί.
Αμφισβήτησε τη «χημεία». Αν κάποιος σε κάνει να νιώθεις έντονο άγχος, ανασφάλεια και ενθουσιασμό μαζί, σταμάτα και ρώτα: είναι έρωτας ή είναι το γνώριμο τραύμα;
Δώσε μια ευκαιρία στον «βαρετό». Ο άντρας που είναι συνεπής, ήρεμος και ξεκάθαρος δεν είναι βαρετός. Είναι ασφαλής. Και η ασφάλεια, με τον καιρό, γίνεται βάθος.
Δούλεψε την αξία σου. Όσο πιο πολύ πιστεύεις ότι αξίζεις σεβασμό, τόσο λιγότερο θα δέχεσαι κάτι λιγότερο.
Ζήτα βοήθεια. Ένας ψυχοθεραπευτής μπορεί να σε βοηθήσει να δεις από πού ξεκινάει το μοτίβο σου. Συχνά, η απάντηση βρίσκεται πολύ πιο πίσω απ' ό,τι νομίζεις.
Κράτα αυτό
Δεν είσαι καταδικασμένη να πέφτεις πάντα στους ίδιους. Δεν φταίει η τύχη σου, ούτε οι άντρες «που δεν υπάρχουν πια». Το μοτίβο ζει μέσα σου, κι αυτό είναι καλό νέο. Γιατί ό,τι ζει μέσα σου, μπορείς να το αλλάξεις.
Ενδεικτικές πηγές: Y. Park, G. MacDonald, «Consistency between individuals' past and current romantic partners' own reports of their personalities» («Συνέπεια ανάμεσα στην προσωπικότητα των παλιών και των σημερινών συντρόφων ενός ανθρώπου»), Proceedings of the National Academy of Sciences (2019) · C. Hazan, P. Shaver, «Romantic love conceptualized as an attachment process» («Ο ρομαντικός έρωτας ως διαδικασία δεσμού»), Journal of Personality and Social Psychology (1987) · W. Swann, J. G. Hixon, C. De La Ronde, «Embracing the bitter "truth": Negative self-concepts and marital commitment» («Αγκαλιάζοντας την πικρή «αλήθεια»: αρνητική αυτοεικόνα και δέσμευση στον γάμο»), Psychological Science (1992).
© Συντακτική ομάδα Ψυχολογικού Φάρου. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς άδεια.
Βιωματική ψυχολογία – Αρ. πνευματικών δικαιωμάτων: 5753-24/4/2012
Ψυχολογικός Φάρος
