Σε θέλει ή απλώς δεν θέλει να σε χάσει; Η διαφορά που αλλάζει τα πάντα
Δεν εξαφανίζεται. Αυτό είναι το περίεργο. Σου γράφει κάθε τόσο, κάνει like στις φωτογραφίες σου, βλέπει τα stories σου. Αλλά ποτέ δεν προχωράει. Ποτέ δεν κανονίζει. Ποτέ δεν σου δίνει κάτι περισσότερο από μια μικρή μπουκιά ελπίδας.
Αυτό το άρθρο είναι από εκείνα που δεν θέλεις να διαβάσεις. Αλλά αξίζει να το διαβάσεις, γιατί η αλήθεια, όσο κι αν πονάει, είναι καλύτερη από την αναμονή.
Η παγίδα έχει όνομα
Οι ψυχολόγοι το ονομάζουν «breadcrumbing», από τα ψίχουλα ψωμιού που αφήνει κάποιος για να σε τραβήξει πίσω του. Ένα μήνυμα εδώ, ένα κομπλιμέντο εκεί, αρκετά για να σε κρατήσει, ποτέ αρκετά για να σε κάνει να νιώσεις σίγουρη.
Μια μελέτη σε ενήλικες έδειξε ότι όσοι ζουν αυτή την κατάσταση νιώθουν συχνά περισσότερη μοναξιά, λιγότερη ικανοποίηση από τη ζωή και αισθάνονται πιο αβοήθητοι. Δεν είναι υπερβολή σου. Αυτό το παιχνίδι φθείρει πραγματικά.
Γιατί σε κρατάει «σε αναμονή»
Υπάρχουν μελέτες για τις λεγόμενες «εφεδρικές» σχέσεις: ανθρώπους με τους οποίους κρατάμε επαφή για την περίπτωση που κάτι δεν πάει καλά αλλού. Αποδείχτηκε ότι πολλοί, ακόμα και όσοι είναι σε σχέση, κρατούν κάποιον «στον πάγο» μέσω μηνυμάτων και κοινωνικών δικτύων.
Με άλλα λόγια, μπορεί να μην είσαι η επιλογή του. Μπορεί να είσαι το σχέδιο Β του.
Τα σημάδια
1. Σου γράφει μόνο όταν θέλει κάτι
Μια χάρη, μια πληροφορία, λίγη παρέα όταν βαριέται. Τα μηνύματά του έχουν πάντα έναν σκοπό, και σπάνια ο σκοπός είσαι εσύ.
2. Δεν σε ρωτάει ποτέ για σένα
Πώς πέρασες, πώς είσαι, τι σε απασχολεί. Τίποτα. Η κουβέντα γυρίζει πάντα γύρω από εκείνον. Ο άνθρωπος που ενδιαφέρεται θέλει να σε γνωρίσει. Αυτός απλώς θέλει να σε έχει διαθέσιμη.
3. Απαντάει όποτε τον βολεύει
Μερικές φορές σε λίγα λεπτά, μερικές φορές σε δύο μέρες. Χωρίς εξήγηση, χωρίς συνέπεια. Κι αυτό το «πότε ναι, πότε όχι» είναι ακριβώς αυτό που σε κρατάει. Ο εγκέφαλος δένεται περισσότερο με τις αβέβαιες ανταμοιβές απ' ό,τι με τις σταθερές. Γι' αυτό περιμένεις το επόμενο μήνυμα σαν να ήταν δώρο.
4. Ποτέ δεν κανονίζει
Μιλάει για «κάποια στιγμή να βρεθούμε», αλλά η στιγμή δεν έρχεται ποτέ. Ή αν έρθει, ακυρώνεται. Ο άντρας που σε θέλει, βρίσκει χρόνο. Ο άντρας που δεν σε θέλει, βρίσκει λόγους.
5. Τα μηνύματά του είναι άψυχα
Ένα «χαχα», ένα emoji, ένα «οκ». Καμία ζεστασιά, καμία προσπάθεια, καμία έμπνευση. Σαν να σου απαντάει από υποχρέωση.
6. Βλέπει τα πάντα, αλλά δεν λέει τίποτα
Βλέπει κάθε story σου. Κάνει like. Είναι πάντα εκεί, στην άκρη της οθόνης. Αλλά δεν σου γράφει, δεν σε πλησιάζει. Σαν να θέλει να σου θυμίζει ότι υπάρχει, χωρίς να σου δίνει τίποτα.
7. Το χειρότερο: σε θυμάται μόνο τα βράδια
Τα μηνύματά του έρχονται αργά τη νύχτα, ποτέ το πρωί, ποτέ για καφέ, ποτέ για κάτι που θα σε έκανε να νιώσεις ότι σε θέλει στη ζωή του. Μόνο στις ώρες που είναι μόνος.
Γιατί είναι τόσο δύσκολο να φύγεις
Γιατί δεν σε απορρίπτει καθαρά. Αν σου έλεγε «δεν σε θέλω», θα πονούσες, αλλά θα προχωρούσες. Τα ψίχουλα όμως κρατούν την ελπίδα ζωντανή. Κάθε μήνυμα λέει «ίσως». Και το «ίσως» είναι πιο δύσκολο να το αφήσεις από το «όχι».
Τι να κάνεις
Πες στον εαυτό σου την αλήθεια. Όχι αυτό που ελπίζεις. Αυτό που βλέπεις, εδώ και καιρό.
Ζήτα καθαρότητα. «Θέλω να ξέρω τι είμαστε.» Αν η απάντηση είναι αόριστη ή δεν έρχεται, αυτή είναι η απάντηση.
Σταμάτα να απαντάς αμέσως. Ή σταμάτα να απαντάς καθόλου. Δεν χρειάζεται εκδίκηση. Χρειάζεσαι χώρο για να ξαναβρείς τον εαυτό σου.
Κάνε σίγαση. Τα stories και τα likes του σε κρατούν δεμένη. Δεν χρειάζεται να τα βλέπεις.
Θυμήσου τι αξίζεις. Αξίζεις έναν άνθρωπο που σου δίνει ολόκληρο το ψωμί, όχι ψίχουλα.
Κράτα αυτό
Η επικοινωνία δεν είναι το ίδιο με το ενδιαφέρον. Μπορεί κάποιος να σου γράφει κάθε μέρα και να μη σε θέλει καθόλου. Το ενδιαφέρον φαίνεται στις πράξεις, στη σταθερότητα, στη διάθεση να σε βάλει στη ζωή του. Αν αυτά λείπουν, τα μηνύματα δεν σημαίνουν τίποτα.
Ενδεικτικές πηγές: R. Navarro, E. Larrañaga, S. Yubero, B. Víllora, «Psychological correlates of ghosting and breadcrumbing experiences: A preliminary study among adults» («Ψυχολογικές συνέπειες του ghosting και του breadcrumbing: μια προκαταρκτική μελέτη σε ενήλικες»), International Journal of Environmental Research and Public Health (2020) · J. Dibble, M. Drouin, «Using modern technology to keep in touch with back burners: An investment model analysis» («Η χρήση της τεχνολογίας για επαφή με «εφεδρικούς» συντρόφους: ανάλυση με το μοντέλο επένδυσης»), Computers in Human Behavior (2014) · C. Ferster, B. F. Skinner, «Schedules of Reinforcement» («Προγράμματα ενίσχυσης»), Appleton-Century-Crofts (1957).
© Συντακτική ομάδα Ψυχολογικού Φάρου. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς άδεια.
Βιωματική ψυχολογία – Αρ. πνευματικών δικαιωμάτων: 5753-24/4/2012
Ψυχολογικός Φάρος
