Οι 3 διαφορές ανάμεσα σε μια σχέση που αντέχει και σε μια που διαλύεται
Μια σχέση δεν κρίνεται από το αν δύο άνθρωποι αγαπιούνται στις καλές περιόδους. Η πραγματική της αντοχή φαίνεται κυρίως όταν εμφανίζονται πίεση, απογοήτευση, κούραση και διαφορετικές ανάγκες.
Υπάρχουν ζευγάρια που εξωτερικά φαίνονται ήρεμα, αλλά έχουν ήδη απομακρυνθεί συναισθηματικά. Και υπάρχουν άλλα που μπορεί να διαφωνούν έντονα, αλλά εξακολουθούν να διατηρούν έναν ισχυρό δεσμό.
Τρία στοιχεία μπορούν να μας πουν πολλά για την αντοχή μιας σχέσης.
1. Μετά τη σύγκρουση υπάρχει επιστροφή
Το σημαντικό δεν είναι να μη γίνονται καβγάδες.
Το σημαντικό είναι τι συμβαίνει μετά.
Όταν δύο άνθρωποι μπορούν να επιστρέψουν στη συζήτηση, να αναγνωρίσουν τι συνέβη και να προσπαθήσουν να αποκαταστήσουν αυτό που πληγώθηκε, η σχέση δεν αφήνεται να γεμίζει μικρές ανεπίλυτες ρωγμές.
Αντίθετα, όταν κάθε σύγκρουση καταλήγει σε σιωπή, περιφρόνηση, εκδίκηση ή συναισθηματική απόσυρση, η απόσταση συσσωρεύεται.
Μια συγγνώμη δεν λύνει πάντα το πρόβλημα. Δείχνει όμως ότι ο δεσμός εξακολουθεί να έχει σημασία.
2. Ο καθένας μπορεί να παραμένει ο εαυτός του
Μια σταθερή σχέση δεν απαιτεί δύο ανθρώπους που κάνουν τα πάντα μαζί.
Αντίθετα, χρειάζεται δύο ανθρώπους που μπορούν να είναι κοντά χωρίς να εξαφανίζουν ο ένας την προσωπικότητα του άλλου.
Φίλοι, προσωπικός χρόνος, ενδιαφέροντα, διαφορετικές απόψεις και ατομικοί στόχοι δεν αποτελούν απειλή για μια υγιή σχέση.
Όταν ο ένας δεν χρειάζεται να περιορίσει τον άλλον για να αισθανθεί ασφαλής, δημιουργείται ένας διαφορετικός τύπος δεσμού: ο άλλος παραμένει επειδή επιλέγει τη σχέση και όχι επειδή φοβάται να κινηθεί έξω από αυτήν.
3. Στις σημαντικές αποφάσεις υπάρχει ακόμη το «εμείς»
Με τον χρόνο οι άνθρωποι αλλάζουν.
Αλλάζουν οι επαγγελματικοί στόχοι, οι ανάγκες, οι προτεραιότητες και ο τρόπος με τον οποίο φαντάζονται το μέλλον τους.
Ένα ζευγάρι με αντοχή δεν χρειάζεται να συμφωνεί σε όλα. Χρειάζεται όμως, όταν έρχεται μια σημαντική απόφαση, να υπάρχει ακόμη η σκέψη:
«Τι σημαίνει αυτό για εμάς;»
Το «εμείς» δεν σημαίνει αυτοθυσία. Σημαίνει ότι η ζωή του ενός δεν σχεδιάζεται σαν να μην υπάρχει ο άλλος.
Οι σχέσεις δεν διαρκούν από συνήθεια
Η χρόνια συμβίωση από μόνη της δεν αποδεικνύει ότι μια σχέση είναι ισχυρή.
Η αντοχή φαίνεται στην ικανότητα των δύο ανθρώπων να ξανασυναντιούνται μετά τις δυσκολίες, να παραμένουν ξεχωριστές προσωπικότητες και ταυτόχρονα να διατηρούν έναν κοινό χώρο ανάμεσά τους.
Καμία από αυτές τις ενδείξεις δεν αποτελεί εγγύηση ότι ένα ζευγάρι δεν θα χωρίσει.
Δείχνουν όμως κάτι ουσιαστικότερο:
ότι η σχέση δεν στηρίζεται μόνο στο συναίσθημα της στιγμής, αλλά σε έναν δεσμό που έχει μάθει να αντέχει στην πραγματική ζωή.
Θοδωρής Ξενιτόπουλος
Ψυχολογικός Φάρος
© Συντακτική ομάδα Ψυχολογικού Φάρου. Απαγορεύεται η αναδημοσίευση χωρίς άδεια.
Βιωματική ψυχολογία – Αρ. πνευματικών δικαιωμάτων: 5753-24/4/2012
Ψυχολογικός Φάρος
