Η “παθοκρατία” (στα αγγλικά “pathocracy”) είναι ένας όρος σχετικά πρόσφατος, που πρόσφατα ως ψυχολόγος τον συνάντησα και θέλησα να το μοιραστώ με όσους/ες ενδιαφέρονται, μέσω αυτού του πολύ σύντομου ψυχο-κοινωνικού άρθρου.  Τον όρο αυτό εφηύρε ο Πολωνός ψυχίατρος Andrew Lobaczewski και τον ανέφερε το 1984 στο βιβλίο του “Political Ponerology: A Science on the Nature of Evil Adjusted for Political Purposes”. Ο Lobaczewski στη νεαρή του ηλικία είχε υποφέρει αρχικά από τους Ναζί και μετά από τον Στάλιν. Στη συνέχεια, ως ψυχίατρος, αφιερώθηκε στην μελέτη των ψυχικών διαταραχών – και πιο συγκεκριμένα των ψυχοπαθητικών και ναρκισσιστικών παθολογιών - σε σχέση με την εξουσία και την πολιτική.

  Ναι σε εσένα μιλάω σε εσένα που έπαθες κρίση πανικού σε εσένα που τα κατάφερες να πάθεις διαταραχή πανικού Το έχεις εμπεδώσει ότι δεν ψοφάς από την κρίση πανικού. Ξέρεις ότι κανένας μεγαλοψυχίατρος-ψυχολόγος δεν μπορεί να σε κατανοήσει καλύτερα από τους ανθρώπους που βγήκαν από αυτόν τον καθημερινό μικρό θάνατο όπως τον αποκαλώ εγώ Αν πάλι θέλεις να σου μιλήσω με ιατρικούς όρους ..είσαι σε λάθος σάιτ

Στο μέλλον ο θάνατος δεν θα έρχεται με μαύρα ρούχα θα φορά λευκό φως  και θα μιλά με φωνή μηχανής δεν θα χτυπά πόρτες θα εμφανίζεται στις οθόνες. Θα έρχεται με ειδοποιήσεις, με δεδομένα, με αριθμούς ζωής που εξαντλούνται αθόρυβα. Και ο άνθρωπος δεν θα πέφτει πια - απλώς θα αποσυνδέεται. Τα σώματα θα κρατούν περισσότερο οι καρδιές θα επισκευάζονται τα κύτταρα θα διορθώνονται σαν κώδικας. Όμως η ψυχή… η ψυχή θα κουράζεται πρώτη. Στο μέλλον οι άνθρωποι δεν θα πεθαίνουν θα  διαγράφονται.