Υπάρχουν σχέσεις και γάμοι που δεν κρατιούνται πια από αγάπη, χαρά, εμπιστοσύνη ή πραγματική συντροφικότητα. Κρατιούνται από κάτι πολύ πιο βαρύ: από ενοχή, φόβο και λύπηση. Ο ένας άνθρωπος μέσα στη σχέση μπορεί να μην είναι καλά ψυχικά. Μπορεί να έχει διάγνωση. Μπορεί να υπάρχει κατάθλιψη, άγχος, εξάρτηση, συναισθηματική αστάθεια, έντονες μεταπτώσεις ή μια γενική ψυχική δυσκολία που βαραίνει όλη τη σχέση. Μπορεί όμως και να μην υπάρχει καμία επίσημη διάγνωση. Να μην έχει πάει ποτέ σε ειδικό, να μην υπάρχει γνωμάτευση, να μην υπάρχει θεραπευτικό ιστορικό. Και παρ’ όλα

  Δεν χάθηκε το ενδιαφέρον. Χάθηκε η μετάφραση. Κάπου ανάμεσα στο 2010 και στο 2026, άντρες και γυναίκες άρχισαν να μιλούν διαφορετικές γλώσσες χωρίς να το καταλάβουν. Όχι, δεν έγιναν οι γυναίκες πιο δύσκολες. Ούτε έγιναν οι άντρες πιο αδιάφοροι ή πιο παθητικοί. Το πρόβλημα είναι βαθύτερο.