Στην κλινική πράξη, η διάκριση ανάμεσα στη Διπολική διαταραχή και την Οριακή διαταραχή προσωπικότητας αποτελεί ένα από τα πιο απαιτητικά διαγνωστικά ζητήματα. Η επιφανειακή ομοιότητα —έντονη συναισθηματική αστάθεια, παρορμητικότητα, εκρήξεις— συχνά οδηγεί σε λανθασμένες εκτιμήσεις. Η ουσιαστική διαφορά, όμως, δεν βρίσκεται στην ένταση των συμπτωμάτων, αλλά στη

Ναι, σε εσένα μιλάω. Σε εσένα που νομίζεις ότι πεθαίνεις κάθε φορά που σε πιάνει. Και όμως… είσαι ακόμα εδώ. Σε εσένα που έπαθες κρίση πανικού. Σε εσένα που τα κατάφερες να πάθεις διαταραχή πανικού. Το έχεις εμπεδώσει ότι δεν ψοφάς από την κρίση πανικού. Ξέρεις ότι κανένας μεγαλοψυχίατρος-ψυχολόγος δεν μπορεί να σε κατανοήσει καλύτερα από τους ανθρώπους που βγήκαν από αυτόν τον καθημερινό μικρό θάνατο, όπως τον αποκαλώ εγώ. Αν πάλι θέλεις να σου μιλήσω με ιατρικούς όρους… είσαι σε λάθος σάιτ.

  Δεν είσαι άνθρωπος που «θέλει να είναι μόνος» Είσαι: άνθρωπος που δεν αντέχει άλλες λάθος σχέσεις Και εδώ αλλάζει όλο το παιχνίδι Δεν χρειάζεται να “ανοίξεις” ούτε να ρισκάρεις τυφλά Xρειάζεται:να αλλάξεις το πώς επιλέγεις

Δεν είναι πάντα θέμα απόφασης. Κάποιες φορές είναι θέμα πραγματικότητας. Γιατί το να φύγεις δεν είναι απλά ένα «τέλος». Είναι μια αλυσίδα από πράγματα που πρέπει να αντέξεις. Δεν μένεις επειδή δεν βλέπεις. Μένεις επειδή βλέπεις πολύ καλά τι σημαίνει να φύγεις. Τα παιδιά. Το σπίτι. Τα οικονομικά. Το άγνωστο. Και εκεί που οι άλλοι λένε «φύγε», εσύ ξέρεις ότι δεν είναι τόσο απλό. Γιατί δεν φεύγεις μόνο από έναν άνθρωπο. Φεύγεις από μια καθημερινότητα. Από μια συνήθεια. Από μια δομή που, όσο κι αν σε πιέζει, σου είναι γνώριμη. Και το γνώριμο, ακόμα κι αν πονάει, είναι πιο εύκολο από το άγνωστο. Και έτσι μένεις. Όχι γιατί αντέχεις τα πάντα. Αλλά γιατί προσπαθείς να κρατήσεις όρθια όσα έχεις χτίσει. Και μέσα σε όλα αυτά… αρχίζεις να χάνεσαι. Δεν εξαφανίζεσαι απότομα. Δεν γίνεται σε μια μέρα. Γίνεται σιγά-σιγά. Μαθαίνεις να μην μιλάς. Μαθαίνεις να μην ζητάς. Μαθαίνεις να αντέχεις σιωπηλά. Και κάποια στιγμή πιάνεις τον εαυτό σου να σκέφτεται: «Έτσι είναι οι σχέσεις;» «Ζητάω πολλά;» «Μήπως φταί...

 Και αυτό πονάει πιο πολύ απ’ όσο θέλεις να παραδεχτείς. Γιατί αν δεν σε αγαπούσε, θα ήταν πιο απλό. Θα θύμωνες, θα απομακρυνόσουν, θα έκλεινε ο κύκλος.

«Θα ξαναδώσω μια ευκαιρία στον εαυτό μου. Το αξίζω.» Κι όμως… αυτό που κάνεις δεν είναι ευκαιρία. Είναι κοροϊδία — προς εσένα. Για να μη πενθήσω, για να αποφύγω τον πόνο, κρύβομαι σε άλλη αγκαλιά.

  Ποια είναι τα σημάδια ότι ένας παντρεμένος άντρας σε ερωτεύεται; Θα μπορούσε να είναι η γλώσσα του σώματός του γύρω σου, η οικοδόμηση μιας συναισθηματικής σύνδεσης ή μια απροκάλυπτη εκδήλωση ρομαντικών συναισθημάτων.  Η πρόκληση στη συνέχεια γίνεται, είσαι πρόθυμη να είσαι στη θέση να αγαπήσεις έναν παντρεμένο άντρα; Υπάρχουν τόσα πολλά ερωτήματα που πρέπει να λάβεις

 Το ερώτημα «πώς ένα ζευγάρι μπορεί να επαναφέρει το σεξ στη ζωή του» είναι διαχρονικό και αφορά κάθε σχέση που έχει δοκιμαστεί από τον χρόνο, τις ευθύνες και τη ρουτίνα. Οι τρόποι υπάρχουν, πολλοί και διαφορετικοί, όμως το πρώτο και ουσιαστικότερο βήμα είναι η διάθεση.  Πόσο θέλω να διεκδικήσω τη σε.Χυαλικότητά μου μέσα από τον σύντροφό μου; Πόσο νιώθω ότι τον επιθυμώ, ότι με ελκύει η εικόνα του, το βλέμμα του, η παρουσία του; Και, φυσικά, πόσο εκείνος με

  Πλατωνικό soulmate; ‘Eνα ανεξέλεγκτο ‘crush’ που ήρθε για να ταράξει τα ‘ήσυχα νερά’ σου; Ίσως. Υπό έναν όρο όμως: Μη διαθέσιμη. Γιατί δεν πρέπει, γιατί δεν θέλεις (αυτό παίζεται), γιατί κανένας δεν σε ρώτησε αν αντέχεις να το βιώνεις. Κι όμως συνέβη, ακόμα και σε σένα την ειλικρινή γυναίκα που αγαπάει τη δέσμευση και πιστεύει στην τιμιότητα. Και τώρα; Τώρα κάτσε αναπαυτικά, άσε στην άκρη το ‘αυτομαστίγωμα’ και έλα να

 Στις ερωτικές σχέσεις κάνουμε συχνά το ίδιο λάθος. Επενδύουμε στα λάθος χαρακτηριστικά. Μας γοητεύει η χημεία η ένταση το πάθος η αίσθηση ότι κάτι μας τραβάει ανεξήγητα. Και όλα αυτά έχουν τη θέση τους, αλλά δεν είναι αυτά που κρατούν δύο ανθρώπους μαζί στον χρόνο. Ο μακροχρόνιος σύντροφος δεν επιλέγεται με βάση το πώς νιώθεις στην αρχή αλλά με βάση το πώς ζεις μαζί του στην καθημερινότητα. Αυτό είναι το σημείο στο οποίο η επιστήμη της ψυχολογίας συμφωνεί απόλυτα με την εμπειρία της ζωής.  Παρακάτω είναι τα πέντε κριτήρια που πραγματικά έχουν σημασία αν θέλουμε μια σχέση που να αντέξει στον χρόνο.

Αν ο πρώην σύντροφος, σας θέλει πίσω, πιθανόν να σκέφτεστε την επανασύνδεση μαζί του. Όμως, κάποιες φορές μπορεί να είναι δύσκολο να ερμηνεύσετε τα σημάδια που σας στέλνει ο πρώην σας και να αναρωτιέστε τι κάνει ένας άνδρας όταν θέλει επανασύνδεση. Πως θα ξέρετε ότι ο πρώην σας, σας θέλει πίσω;

  Τη σχέση σου την έχεις και όλα καλά μέχρι στιγμής. Το θέμα βέβαια, είναι ότι εδώ και καιρό έχεις αρχίσει να αισθάνεσαι ότι κάτι δεν πάει καλά, και δεν εννοώ να βλέπει άλλη γυναίκα.  Είναι εκείνες οι φορές που νιώθεις ότι δεν είναι αυτός ο άντρας της ζωής σου και πως σε καμία περίπτωση δεν θα ήθελες να σας βρουν τα γεράματα μαζί.  Κάποιες άλλες φορές πάλι, οι αμφιβολίες εξαφανίζονται και απλά σκέφτεσαι ότι ήσουν και πάλι υπερβολική. Τελικά τι ισχύει;  Εγώ πάντως σου έχω 5 σημάδια με τα οποία θα  σιγουρευτείς ότι δεν είναι αυτός ο άντρας της ζωής σου.

  Η “παθοκρατία” (στα αγγλικά “pathocracy”) είναι ένας όρος σχετικά πρόσφατος, που πρόσφατα ως ψυχολόγος τον συνάντησα και θέλησα να το μοιραστώ με όσους/ες ενδιαφέρονται, μέσω αυτού του πολύ σύντομου ψυχο-κοινωνικού άρθρου.  Τον όρο αυτό εφηύρε ο Πολωνός ψυχίατρος Andrew Lobaczewski και τον ανέφερε το 1984 στο βιβλίο του “Political Ponerology: A Science on the Nature of Evil Adjusted for Political Purposes”. Ο Lobaczewski στη νεαρή του ηλικία είχε υποφέρει αρχικά από τους Ναζί και μετά από τον Στάλιν. Στη συνέχεια, ως ψυχίατρος, αφιερώθηκε στην μελέτη των ψυχικών διαταραχών – και πιο συγκεκριμένα των ψυχοπαθητικών και ναρκισσιστικών παθολογιών - σε σχέση με την εξουσία και την πολιτική.

Στο μέλλον ο θάνατος δεν θα έρχεται με μαύρα ρούχα θα φορά λευκό φως  και θα μιλά με φωνή μηχανής δεν θα χτυπά πόρτες θα εμφανίζεται στις οθόνες. Θα έρχεται με ειδοποιήσεις, με δεδομένα, με αριθμούς ζωής που εξαντλούνται αθόρυβα. Και ο άνθρωπος δεν θα πέφτει πια - απλώς θα αποσυνδέεται. Τα σώματα θα κρατούν περισσότερο οι καρδιές θα επισκευάζονται τα κύτταρα θα διορθώνονται σαν κώδικας. Όμως η ψυχή… η ψυχή θα κουράζεται πρώτη. Στο μέλλον οι άνθρωποι δεν θα πεθαίνουν θα  διαγράφονται.

Ο όρος για την τοξικότητα στην ανθρώπινη συμπεριφορά, χρησιμοποιείται ευρέως στον ξένο επιστημονικό τύπο για να δηλώσει κάποιους ανθρώπους  που εκδηλώνουν την τάση να δυσαρεστούν και να απογοητεύουν τους άλλους με τη συμπεριφορά τους με αποτέλεσμα να μην λειτουργούν μέσα σε σχέσεις και να προκαλούν συναισθηματική ή ψυχολογική φθορά σε όσους τους έχουν στη ζωή τους.